എന്റെ പ്രിയന്റെ കണ്ണുകള് എത്ര മനോഹരമാണ്... എനിക്ക് എപ്പോഴും അതില് നോക്കി ഇരിക്കാന് തോന്നും, നിലാവുള്ള ഒരു രാത്രിയില് വയലുകള്ക്ക് നടുവിലുള്ള ഒരു കുഞ്ഞുവീട്ടില് ചാണകം മെഴുകിയ തറയില് ഒരു ചിരാക് കത്തിച്ചു വെച്ച് പുല്പായയില് ഞാനും നീയും പരസ്പരം നോക്കി ഇരിക്കും, അപ്പോള് ചെറിയ ഒരു കാറ്റ് വന്നു ആ ചിരാകിനെ കെടുത്തും,,, നിലാവിന്റെ വെളിച്ചം മാത്രം, എങ്ങും നിശബ്ദമായിരിക്കും, ചീവീടുകളുടെയും രാക്കിളികളുടെയും ശബ്ദം മാത്രം,, വാഴക്കൂമ്പുകളില് നിന്ന് തേന് കുടിക്കാന് പോകുന്ന നരീച്ചീറുകളെ നോക്കി നമ്മള് പറയും നമുക്കും അതുപോലെ പറക്കുവാന് സാധിച്ചിരുന്നു എങ്കില് ,,, "നിന് നെഞ്ചിലേക്ക് എന് മുഖം നീ അമര്ത്തും" നീയും ഞാനും കണ്ണടയ്ക്കും നമ്മുടെ ആത്മാവുകള് പുറത്തിറങ്ങും, കൈ കോര്ത്ത് പിടിച്ചു നമ്മള് ആകാശത്തിലേക്ക് പറക്കും
ജോ
